در طول سی اندی سال که از عمر جمهوری اسلامی ایران میگذرد سالهایی را که اصلاح طلبان ، دولت را در دست داشتند بیش از سالهایی است که اصولگرایان بر مسند قدرت بودند  و معمولا هر وقت اصولگرایان بر اریکه ی قدرت  سوار بودند شرایط کشور  جوری رقم میخورد که اجناس به صورتی سرسام آور رو به گرانی میرفتند و تورم افسارگسیخته میشد و در نتیجه ،  همین شرایط باعث میشد که اصلاح طلبان قدرت را در دست بگیرند و با کنترل رشد قیمتها با خیال راحت حکومت کنند ... درست مثل همین الان که  مردم به همین حد اقل راضیند که قیمتها  از همینی که هست بالاتر نرود  و کافیست که قیمتها کنترل شود و مردم را راضی نگه دارد که مدتی از اصول گرایان دلزده باشند ...و موضوع دیگری که در این مهم  تاثیر گزار است طریقه گفتمان است مثلا وقتی که اصلاح طلبان روی کار می آیند صحبت از دوستی ، مودت و وحدت و آزادی ... مینمایند و حتی اگر هیچ کاری هم  صورت ندهند اما با همین سخنان دهن مردم و دنیا را میبندند ...خودشان را سر گرم کارها ی بیهوده و بی نتیجه نمیکنند در عوض به امور  اقتصادی میپردازند و صحبت از عقلانیت و خرد میکنند حتی اگر عمل نکنند و هم خودشان سیرند و هم دیگران،

اما وقتی اصولگرایان روی کار می آیند از زد و بند صحبت میکنند چه در بحث داخلی و چه در بحث خارجی ... مثلا در بحث خارجی به همه ی کشورها  دیگر می توپند بدون اینکه حرکتی انجام دهند و در بحث داخلی ، مثلا میگویند ماهواره را باید جمع کرد و یک چند روزی ماموران را میفرستند دیشهای ماهواره  در چند نقطه  پایین بکشند و میروند تا سال بعد و این کار با عث نارضایتی عده ای میشود در حالی که به هیچ وجه نتوانستند این مسئله را کنترل کنند و یا در بحث حجاب دسته جاتی را در  موقعیتهایی راهی بازار میکنند و یک عده را دستگیر میکنند و بعد از ساعاتی با تعهدی آنها را آزاد میکنند  و اگر در پستی قرار بگیرند یا اصلا نمیخورند و یا تنها میخورند و به خیال خودشان جلو ریخت و پاش را میگیرند اما قحطی و گرسنگی هم دامن همه را میگیردو خلاصه جمیع اینجور کارها که راه به جایی نمیبرد معرکه را برای روی کار آمدن اصلاح طلبان مهیا میکند ...