یاد داشتهای یک روزنامه نگار بیچاره

درپی توقیف نشریه عبور

کش و قوسهای زندگی فقط مختص همسایگان نیست

کمنزیل :پستی بلندیهای زندگی مال مردانی است که در مسیر زندگی نمرده اند، بلکه در تلاشند و درگیر ،  یک نفر در مجلسی تعریف میکرد  که الحمدا... من هیچ مشکلی ندارم ،  نه کسی را کتک زده ام و نه کسی مرا کتک زده است،  نه به کسی بدهکارم و نه از کسی طلبکار ، نه وام گرفته ام و نه وامی به کسی داده ام، سرم به کار خودم گرم  است و هیچ مشکلی هم برایم پیش نمیآید  و آروم زندگی میکنم ! ظریفی بهش گفت: بگو: ”من دیر زمانی است مرده ام ”

وگر نه انسانهای زنده کسانی هستند که در مسیر کاریشان با پستی بلندیهای زندگی در گیر باشند و سر تسلیم هم خم نکنند،  فرق نمیکند که به چه کاری مشغول هستید اگر تاجرید ، باید بدهکار باشید و طلبکار، اگر ناخدای دریا  و هوا هستید باید در گیر مسایلش باشید و اگر روزنامه نگارید باید منتظر هرگونه بر خوردی باشید و  با مسایلش دست و پنجه نرم کنید چون اصول و اساس روزنامه نگاری بر انتقاد ریخته شده و شغل و حرفه ی یک ژورنال واقعی انتقاد است و اگر یک ژورنالیست سالی یکی دو بار با شکوه و شکایت پایمالان حقوق دیگران و بر هم زنندگان پیکره ی عدالت روبرو نشود و با لابیهای قدرت درگیر نباشد  بدانید روزنامه نگار نیست  وبجز لقب دکاندار شایسته ی هیچ لقبی نیست  و بعضی از باصطلاح روزنامه نگاران که بجز احسنت و به به و چه چه حرف دیگری بلد نیستند بر ژورنالیستهایی که با مشکلات این حرفه روبرو هستند خرده میگیرند... که باید بر حال خودشان حسرت بخورند ...

و ما هم با توجه  براین باور  که کش و قوسهای زندگی فقط مختص همسایگان نیست تاسف و نگرانی خود را،  از مسایلی که ناخواسته برای نشریه عبور پیش آمده  و نشان دهنده ی سرزندگی  اهالی فعال در آن  است   اعلام میداریم و امیدواریم که هر چه زودتر بر طرف شود